Kwikporosimetrie

 

Kwikporosimetrie is een van de meest geschikte technieken om de poreuze structuur van vaste stoffen op een kwantitatieve manier te bepalen. De techniek levert zeer betrouwbare informatie over poriegrootte- en volumedistributie, deeltjesgroottedistributie, schijnbare dichtheid en specifiek oppervlak van de meeste vaste stoffen.

 

Kwikporosimetrie is gebaseerd op de meting van de hoeveelheid kwik, die in de porieen van een vaste stof kan worden gebracht bij verschillende drukken (kwikintrusie). De mate van drukopbouw is kritisch voor de analyse omdat altijd een bepaalde tijd nodig is om een evenwicht te bereiken tijdens het vullen van de porieen. Dit laatste is afhankelijk van de poriediameter, de vorm en de complexiteit van het porie-netwerk. De Pascal kwikporosimeters maken gebruik van een speciaal meetprincipe ook wel bekend als “Pressurization by Automatic Speed-up and Continuous Adjustment Logic”. Bij deze methode start de drukopbouw langzaam maar zal bij afwezigheid van porieën de drukopbouw versnellen tot een maximum gedefinieerde snelheid. Zodra echter kwikintrusie plaatsvindt zal de drukopbouw vertragen, echter zonder dat de drukopbouw geheel tot stilstand komt.

 

Door bovenstaande meettechniek te gebruiken wordt een minimale analysetijd verkregen met een maximale nauwkeurigheid. De resolutie van de Pascal kwikporosimeters is met 2500 punten per analyse uniek in zijn soort.

 

De Pascal serie is onder te verdelen in de volgende instrumenten:

 

 

Technische specificaties: 

 

Pascal 140:

 

*         met ultramacroporekit: 900 - 3,8 μm

**       met ultramacroporekit: 3000 - 15 μm

***     met ultramacroporekit: 2 cc

****   met ultramacroporekit: 50 cc

***** met ultramacroporekit: 0,0005 cc

 

Pascal 240:

 

Pascal 440:

Vorige pagina

Contact

Produkten

Gerelateerde produkten

Nuttige Links